Terug naar overzicht
Sible Schöne
12 december 2018

CO2 afvang: pleisters plakken of dood laten bloeden?

Sible Schöne, Bert Metz, Leo Meyer, Wim Turkenburg: suggereren dat we de hele energietransitie met zon, wind, energiebesparing en het sluiten van kolencentrales kunnen realiseren, is de boel voor de gek houden

"Pleisters plakken", zo werd CO2 afvang en opslag in de industrie genoemd in het persbericht van Greenpeace, waarin werd uitgelegd waarom vier milieuorganisaties dreigen het klimaatakkoord niet te tekenen. Het zou een structurele verandering in de fabricage van staal, cement en chemicaliën in de weg staan. Natuurlijk is het beter direct af te stappen van aardolie en aardgas en over te stappen op waterstof en andere niet fossiele grondstoffen. 

 

Maar als je in iets meer dan tien jaar de uitstoot van CO2 met 55 procent wilt verminderen ten opzichte van 1990, en dat is wat de milieuorganisaties zeggen, dan is het niet vreemd als de industrie dat op die korte termijn niet zonder CO2 afvang en opslag kan realiseren. Die techniek wordt overigens op grote schaal al toegepast, dus het argument dat dit een onbewezen techniek zou zijn gaat niet op. Hier wreekt zich de starre opstelling van de milieuorganisaties om CCS (carbon capture and storage) kost wat kost af te wijzen.

We hebben alle opties nodig, en zeker duurzame biomassa

Er is nog zo'n ideologisch punt in de opstelling van de milieuorganisaties: biomassa. Ook dat wordt systematisch afgewezen, omdat het zou leiden tot concurrentie met voedselproductie en tot kappen van bossen. Ja, het is essentieel dat alleen duurzame biomassa wordt gebruikt, zodat er werkelijk minder CO2 wordt uitgestoten en er geen problemen ontstaan voor de voedselzekerheid en biodiversiteit. En ja, het is belangrijk om biomassa vooral voor die toepassingen in te zetten waarvoor geen goede niet-fossiele alternatieven beschikbaar zijn.

 

Maar suggereren dat we de hele energietransitie met zon, wind, energiebesparing en het sluiten van kolencentrales kunnen realiseren, is de boel voor de gek houden. In ieder geval wordt de transitie dan veel en veel duurder terwijl de doelstelling van 49 procent laat staan 55 procent niet gehaald wordt. De hogere lasten betekenen ook dat een rechtvaardiger verdeling daarvan dan moeilijker worden. En dat zal leiden tot meer verzet. We hebben alle opties nodig, en zeker duurzame biomassa, om ook voor zware vrachtwagens, de scheepvaart, de luchtvaart, de warmtevraag in de industrie, de grondstof voor de chemie en het weer uit de lucht halen van CO2 een CO2 vrije oplossing te bieden.

 

Met het afwijzen van biomassa en CO2 afvang en opslag door de milieuorganisaties loopt de patiënt het zeer grote risico dood te bloeden. Dan toch maar snel "pleisters plakken"!

 

Bert Metz, voormalig co-voorzitter IPCC Werkgroep Mitigatie

Leo Meyer, free lance consultant klimaatverandering

Sible Schöne, adviseur HIER Klimaatbureau

Wim Turkenburg, hoogleraar 'Science, Technology and Society', Universiteit Utrecht